ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΑΓΑΠΗΣ

Σχεδόν δύο μήνες στην Ενορία του Αγίου Νικολάου της Νέας Περάμου άρχισε μια ιδιαίτερα σημαντική προσπάθεια προσφοράς και διακονίας στους ανήμπορους αδελφούς της ενορίας αλλά και της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Ελευθερών. Η συνεργασία της Ενορίας με τον Δήμο αποδίδει καρπούς , αφού καθημερινά οι εθελόντριες κυρίες ετοιμάζουν δεκαπέντε μερίδες φαγητού, το οποίο μοιράζουν στα σπίτια των ηλικιωμένων κυρίως αδελφών μας οι συνεργάτες του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι».

Την προσπάθεια αυτή έχουν αγκαλιάσει όλοι οι κάτοικοι της Νέας Περάμου με πάνω από εκατό συνδρομητές στο Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο. Εμπνευστής της προσπάθειας ο ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως μας και υπεύθυνος του ποιμαντικού έργου της Ενορίας του Αγίου Νικολάου αρχιμ. Ιουστίνος Κεφαλούρος, ο οποίος μαζί με τις εθελόντριες κυρίες δίνουν μαρτυρία Χριστού προσφέροντας αγάπη και ζεστασιά σε όσους το έχουν ανάγκη.

ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ...

ΠΑΣΧΑ 2009

Κάθε χρόνο ο Χριστός δια μέσου της Εκκλησίας μας προσκαλεί στη συνάντηση του μαρτυρίου και της «μαρτυρίας», στην πορεία του Σταυρού προς την Ανάσταση.

Οι εποχές που ζούμε δεν είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσαμε να ονειρευτούμε ούτε για εμάς, ούτε για τα παιδιά μας. Από παντού φαινόμενα σύγχυσης και παρακμής. Από πουθενά λίγο φως, λίγη ελπίδα. Προσπάθειες οι οποίες σκοπό έχουν όχι να θεραπεύσουν , αλλά να «κουκουλώσουν» τα προβλήματα που βασανίζουν όλους σχεδόν τους ανθρώπους.

Μάρτυρες μιας κοινωνίας η οποία δεν ξέρει από πού και από ποιόν να κρατηθεί. Όλοι αποπροσανατολισμένοι, μακριά από αξίες και παραδόσεις. Όλα θυσιάστηκαν στο βωμό του άκρατου εκμοντερνισμού των πάντων, χωρίς προηγουμένως να υπάρξει ο προβληματισμός του κατά πόσο μπορούμε να ζήσουμε μέσα σένα τέτοιο κοινωνικό πλαίσιο.

Η οικογένεια ακροβατεί. Γονείς που δεν ξέρουν τον τρόπο με τον οποίο να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Προσπαθούν να γεμίσουν το κενό της απουσίας τους με υλικά, που όμως δεν μπορούν να σταθούν ικανά να γεμίσουν την ψυχή των παιδιών. Κι εκείνα με τη σειρά τους φεύγουν για το πουθενά, ταξιδεύουν σε κόσμους που μοιάζουν να είναι παραμυθένιοι, αλλά που μάλλον είναι καταστροφικοί τις περισσότερες φορές.

Κανείς δεν ενδιαφέρεται για κανέναν. Όλοι κλεισμένοι στον εαυτό μας, στην δήθεν αυτάρκεια μας, χωρίς καμία διάθεση για «δόσιμο» , προσφορά και θυσία στον άλλο. Δεν υπάρχει ο «άλλος». Υπάρχει μόνο «εγώ», σκληρό, άτεγκτο και βλοσυρό εγώ, έτοιμο να καταστρέψει τα πάντα.

Αντίποδας σε όλα αυτά ο Χριστός, ο Νυμφίος της Εκκλησίας, Αυτός που δεν φοβάται ούτε τη θυσία, ούτε την ταπείνωση. Αναλαμβάνει την ευθύνη για τις δικές μας αμαρτίες, πτώσεις και αστοχίες, για να μπορέσουμε ξανά να σταθούμε όρθιοι, ώστε να πάρουμε γενναίες αποφάσεις για την πορεία της προσωπικής μας ανάβασης. Πόσο ακόμη μπορούμε να μένουμε απαθείς μπροστά σε όλα εκείνα που είναι μπροστά μας και απειλούν να καταστρέψουν την οποιαδήποτε δημιουργική διάθεση για ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας.

Ο Χριστός δεν σταυρώνεται για λόγους εμπορικούς, τουριστικούς ή φολκλορικούς. Η θυσία του είναι αφύπνιση συνειδήσεων, για υπέρβαση του «εγώ» , για αφύπνιση της συλλογικής ευθύνης όλων μας, διότι δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια του χρόνου.

Κάνε αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα τη δική σου έξοδο από την μιζέρια του εγωισμού, και γίνε κι εσύ συνοδοιπόρος στην πορεία του Σταυρού και της Ανάστασης!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ


Κυριακή των Βαΐων

7.00 π.μ. Όρθρος – Θεία Λειτουργία
7.30 μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου

Μεγάλη Δευτέρα

7.30 π.μ. Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων
7.30 μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου

Μεγάλη Τρίτη

7.30 π.μ. Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων
7.30 μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου

Μεγάλη Τετάρτη

7.30 π.μ. Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων
6.00 μ.μ. Μυστήριο Ιερού Ευχελαίου
7.30 μ.μ. Ακολουθία του Νιπτήρος

Μεγάλη Πέμπτη

8.00 π.μ. Εσπερινός και Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου
7.30 μ.μ. Ακολουθία των Παθών

Μεγάλη Παρασκευή

8.30 π.μ. Ακολουθία των Μεγάλων και Βασιλικών Ωρών
Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως
7.30 μ.μ. Η Ακολουθία του Ιερού Επιταφίου
9.30 μ.μ. Περιφορά του Ιερού Επιταφίου

Μέγα Σάββατο

8.00 π.μ. Εσπερινός και Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου
11.00 μ.μ. Όρθρος του Πάσχα
12.00 π.μ. Τελετή Αναστάσεως – Θεία Λειτουργία

Κυριακή του Πάσχα

7.00 μ.μ. Εσπερινός της Αγάπης

Δευτέρα της Διακαινησίμου

7.30 π.μ. Όρθρος – Θεία Λειτουργία

ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΙ

Η νηστεία για την Εκκλησία μας είναι εκείνο το μέσο που σαν άλλο όχημα μας οδηγεί προς την ακόμη καλύτερη προετοιμασία της συνάντησης με τον Χριστό, είτε αυτός είναι νεογέννητος, είτε είναι αναστημένος.

Η λέξη νηστεία είναι σύνθετη λέξη και προκύπτει από το στερητικό «νη» και το ρήμα «εσθίω» και σημαίνει : «δεν τρώω». Πράγματι στην πρώτη Εκκλησία η νηστεία ήταν η αποχή από την τροφή. Λίγο νερό και ψωμί ή όσπρια μαθαίνουμε από τα γεροντικά πως έτρωγαν τόσο οι ασκητές, όσο και οι υπόλοιποι χριστιανοί μία φορά της ημέρας.

Πιθανότατα επειδή αυτό το είδος της νηστείας είχε στοιχεία υπερβολής για τους χριστιανούς του κόσμου , η Εκκλησία δημιούργησε έναν κατάλογο διαχωρισμού των τροφών σε αρτύσιμων και νηστήσιμων. Αρχικά απαγόρευσε όλα εκείνα τα φαγητά που ήταν «αρτυμένα» δηλ. είχαν μαγειρευτεί με καρυκεύματα. Ο λόγος απλός. Το φαγητό την περίοδο της νηστείας υπάρχει μόνο για να καλύψει τις απολύτως απαραίτητες βιολογικές ανάγκες του σώματος και όχι την ευχαρίστηση και την τέρψη της γεύσης. Όποιος έχει επισκεφθεί το Άγιο Όρος ή και άλλα μοναστήρια θα έχει διαπιστώσει πως αυτή τη λογική ακολουθούν ακόμη μέχρι και σήμερα οι μοναχοί. Για το λόγο αυτό άλλωστε κατά τη διάρκεια της «τράπεζας», διαβάζονται κείμενα των Πατέρων τα οποία υπενθυμίζουν τον λόγο ύπαρξης του μοναχού που δεν ζει για να τρώει, αλλά τρώει για να ζει ώστε η βιολογική του ύπαρξη να γίνεται δοξολογία προς το Θεό.

Στις μέρες μας η νηστεία έχει επανέλθει στις συνήθειες πολλών ανθρώπων. Ίσως σε αυτό να έχει βοηθήσει και η τοποθέτηση της ιατρικής η οποία συνιστά αλλαγή διατροφικών συνηθειών του σύγχρονου ανθρώπου, ο οποίος λόγω του τρόπου ζωής του στα μεγάλα αστικά κέντρα διατρέφεται με τον χειρότερο τρόπο. Στατιστικές μελέτες δείχνουν πως τα ελληνόπουλα είναι από τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη. Επίσης σε άλλες μελέτες μια σειρά ασθενειών έχουν την αφετηρία τους στην κακή διατροφή σε συνδυασμό με το άγχος και την καθιστική ζωή. Καθόλου τυχαίο δεν είναι η μεγάλη αναφορά ιατρικών περιοδικών για τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής, δηλ. της διατροφής η οποία είναι τόσο κοντά στο τρόπο νηστείας την οποία μας διδάσκει η Εκκλησία μας.

«Το μεγάλο διατροφικό πλεονέκτημα της νηστείας είναι η αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών. Έτσι, ενώ η μέση κατανάλωση φυτικών ινών στις αναπτυγμένες χώρες είναι 12-18 γραμ./ μέρα με RDA (μέση ημερήσια διαιτητική πρόσληψη) 30γραμ. τη μέρα παρατηρήθηκε ότι λόγω της αυξημένης κατανάλωσης φρούτων λαχανικών και οσπρίων φτάνει τα 30-42 γραμ τη μέρα. Είναι γνωστό πως οι φυτικές ίνες μειώνουν τα επίπεδα λιπιδίων και γλυκόζης στο αίμα, συμβάλλουν στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας και προφυλάσσουν από ορισμένες μορφές καρκίνου. Επίσης, με την αυξημένη κατανάλωση λαχανικών, φρούτων, ακατέργαστων δημητριακών και λαδιού (κυρίως ελαιολάδου) θωρακίζουμε τον οργανισμό μας με καροτίνες (β-καροτίνη,λικοπίνη ), βιοφλαβονοειδή (κουερσιτίνη)και βιταμίνες που είναι γνωστά πλέον για την αντιοξειδωτική τους δράση και την τόνωση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.» (πηγή: iatronet.gr)

Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπερδέψουμε τη νηστεία μόνο με την αλλαγή διατροφικών συνηθειών προς το υγιεινότερο. Νηστεία χωρίς την πνευματική της διάσταση δεν μπορεί να ωφελήσει την ψυχή μας, που την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι και το ζητούμενο. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι σαν τον αξονικό τομογράφο. Εξετάζει κάθε χιλιοστό της ψυχής μας και εντοπίζει σε ποια σημεία υπάρχει πρόβλημα, ώστε να υπάρξει η ανάλογη θεραπευτική αγωγή από τον πνευματικό, ο οποίος έχει και την ευθύνη της πνευματικής μας υγείας. Να τι γράφει ο Μέγας Βασίλειος για τη νηστεία: «Η νηστεία προφυλάσσει τα νήπια, σωφρονίζει το νέο, κάνει σεβαστό τον γέροντα, διότι τα γεράματα είναι πιο σεβαστά όταν στολίζονται με τη νηστεία. Για τις γυναίκες στολίδι ταιριαστό, χαλινάρι των ακμαίων, φυλακτήριο της συζυγικής ζωής, τροφός της παρθενίας. Τέτοιες μεν είναι οι φροντίδες αυτής για κάθε σπίτι. Πώς δε πολιτεύεται στη δημόσια ζωή μας; Με μιας όλη την πόλη και όλο τον λαό βάζει σε τάξη, κοιμίζει την κραυγή, εξορίζει την μάχη, κατασιγάζει την ύβρη. Ποιού διδασκάλου η παρουσία αποκαθιστά έτσι δια μιας τον θόρυβο των παιδιών, όπως η νηστεία σταματά την ταραχή της πόλεως όταν εμφανισθεί; Ποιος κωμωδοποιός στη νηστεία επροχώρησε; Ποιος ακόλαστος χορός προήλθε από τη νηστεία; Τρυφερά γέλια και πορνικά, τραγούδια και έξαλλοι χοροί αμέσως από την πόλη απομακρύνονται, σαν να έχουν φυγαδευθεί από κάποιο αυστηρό δικαστή, τη νηστεία.»

(Μ. Βασιλείου, Λόγος Β).

Το ερώτημα το οποίο προκύπτει και ίσως περισσότερο στους νέους ανθρώπους είναι για ποιο λόγο θα πρέπει κανείς να νηστέψει. Έχει ο Θεός ανάγκη από τη νηστεία ; Η αλήθεια είναι πως ο Θεός δεν έχει καμία ανάγκη από τη νηστεία μας. Εμείς είμαστε αυτοί που μόνο οφέλη μπορούμε να αποκομίσουμε από μια τέτοια συνήθεια. Πρώτα απ΄ όλα να δοκιμάσουμε τις αντοχές μας. Φαίνεται εύκολο αρχικά το να νηστέψει κανείς. Η αλήθεια είναι πως μόνο φαίνεται, αλλά δεν είναι. Κι αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς αρχίζοντας τη νηστεία. Ξαφνικά εκεί που δεν δίναμε σημασία σε τροφές «αρτύσιμες» μπαίνουμε στον πειρασμό να τις δοκιμάσουμε. Και μπορεί για κάποιον που για πρώτη φορά μπαίνει στον κόσμο της νηστείας να φαντάζει περίεργο, για την εμπειρία της Εκκλησίας είναι απολύτως φυσιολογικό. Η διάθεση μας να νηστέψουμε κάνει τον διάβολο να μην μπορεί να ησυχάσει αν δεν μας επαναφέρει στην κατάσταση και στην λογική : «σιγά και τι θα γίνει αν φάω». Δεκάδες ιστορίες και διηγήσεις από τα «Γεροντικά» αφηγούνται όσιους γέροντες οι οποίοι είδαν στρατιές δαιμόνων να πολεμούν ασκητές οι οποίοι τηρούσαν τον κανόνα της νηστείας, κάνοντας υπακοή ουσιαστικά στη διδασκαλία της Εκκλησίας. Ας θυμηθούμε το λόγο του Χριστού προς τους αποστόλους όταν τον ρώτησαν γιατί δεν κατάφεραν να θεραπεύσουν τον δαιμονισμένο νέο. Κι εκείνος τους απάντησε πως μόνο με προσευχή και νηστεία μπορεί κανείς να κερδίσει τη μάχη με τον Σατανά.

Μπορεί όλα αυτά να φαντάζουν εξωπραγματικά ή παραμύθια των «παπάδων» όπως λένε κάποιοι. Όπως όλα στην πνευματική ζωή είναι μια δοκιμασία, έτσι και η νηστεία. Πρέπει να δοκιμαστεί ο καθένας μόνος του για να καταλάβει τις δυσκολίες , αλλά και τις ωφέλειες. Το σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μπορέσει κανείς από τη μια στιγμή στην άλλη να ταξιδέψει μέσα σε αυτό το τεράστιο πέλαγος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μόνος του χωρίς τη βοήθεια ενός καθοδηγητή ο οποίος θα αναλάβει να δώσει όλες εκείνες τις απαιτούμενες πληροφορίες ώστε το ταξίδι αυτό να γίνει με ασφάλεια και χωρίς «απώλειες». Η ερώτηση που σίγουρα γεννιέται στο μυαλό μας είναι για ποιες απώλειες μιλάμε. Όπως είπαμε και παραπάνω ο πειρασμός παραμονεύει στο κάθε βήμα για να μας βγάλει εκτός. Μόνο τότε θα μπορεί να αισθάνεται ευχαριστημένος για την επιτυχία του. Εκεί χρειάζεται η εμπειρία του πνευματικού μας ο οποίος κάθε φορά που θα νιώθουμε τις δυνάμεις μας να μας εγκαταλείπουν θα είναι έτοιμος να μας δώσει «χείρα βοηθείας».

Για έναν λόγο παραπάνω η νηστεία ταιριάζει και στην ψυχολογία των νέων ανθρώπων οι οποίοι δεν αρέσκονται στα εύκολα και τα συνηθισμένα, αλλά προτιμούν τα δύσκολα και θέτουν τον πήχη ψηλά για το δικό τους ταξίδι μέσα στη ζωή. Φυσικά δεν μπορούμε να ζητάμε από παιδιά και εφήβους να τηρούν αυστηρά την νηστεία, αλλά σίγουρα μπορούμε σε συνεννόηση με τον πνευματικό μας να προσεγγίσουμε όσο γίνεται περισσότερο το νόημα της νηστείας. Στο σημείο αυτό ευθύνη έχουν και οι γονείς οι οποίοι μπορούν να φτιάξουν ένα διατροφικό πρόγραμμα για την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής , ώστε όλη η οικογένεια να το ακολουθήσει. Μαζί με τη χάρη του Θεού, η θετική διάθεση, ο προγραμματισμός και η οργάνωση μπορούν να κάνουν τις σαράντα και πλέον μέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής εμπειρία ζωής.

Κάπως έτσι ξεκινάει το ταξίδι στην πορεία της ανάβασης της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Στην αρχή λίγο δύσκολο, κουραστικό, μονοπάτι στενό γεμάτο από αγκάθια και πέτρες. Μα σιγά – σιγά με μπροστάρη το Χριστό του Σταυρού και του Πάθους, θα τα καταφέρουμε να φτάσουμε μπροστά στο καινό μνημείο μάρτυρες της Αναστάσεως!

ΚΑΛΟ ΣΤΑΔΙΟ!!!

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ…

Μη φοβάσαι το θάνατο. Κοίταξε τον κατάματα. Δεν είναι πιο δυνατός από εσένα. Άλλωστε ζεις μαζί του από την ημέρα που για πρώτη φορά αντίκρισες το φως του ήλιου. Τίποτε δεν ήταν πιο σίγουρο για εσένα , παρά μόνο το ότι θα πεθάνεις. Κι εσύ, κι εγώ και όλοι μας…

Κι όμως ξέρεις πως μπορείς να διώξεις το φόβο του θανάτου; Με το να μάθεις να ζεις. Αλλά να ζεις πραγματικά. Όχι δήθεν ζωή, όχι μια ιδέα από ζωή. Να ρουφάς την στιγμή, σαν να είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που βλέπεις την ανατολή και τη δύση του ήλιου, τα κύματα της θάλασσας, τα πουλιά που πετάνε, του λουλούδι που ανθίζει, τη βροχή που πέφτει επάνω σου…
Τότε μόνο η ζωή δεν θα είναι απλά μια επανάληψη της ίδιας ζοφερής καθημερινότητας. Θα γίνει πανηγύρι, κάτι σαν την παιδική χαρά που πήγαινες παιδί στη γειτονιά σου, κρατώντας σφιχτά το χέρι της μαμάς, τότε που ανακάλυπτες τον κόσμο.

Διαβάζοντας βρήκα ένα γράμμα …το γράμμα του ετοιμοθάνατου Όσκαρ…

Αγαπητέ Θεέ,

Ευχαριστώ που ήρθες.

Διάλεξες την καλύτερη στιγμή, γιατί είχα τα χάλια μου. Όταν ξύπνησα έστρεψα το κεφάλι προς το παράθυρο για να δω το χιόνι.

Και τότε κατάλαβα ότι ερχόσουν. Ήταν πρωί. Ήμουν μόνος πάνω στη γη. Ήταν τόσο νωρίς, που τα πουλάκια ακόμη κοιμόνταν, που η νυχτερινή νοσοκόμα, η κυρία Ντικρί , έπαιρνε ακόμα τον υπνάκο της, που εσύ προσπαθούσες να φτιάξεις το ξημέρωμα. Ζοριζόσουν αλλά επέμενες. Ο ουρανός ξεθώριαζε. Γέμιζες την ατμόσφαιρα με άσπρο, με γκρίζο, με γαλάζιο, έδιωχνες τη νύχτα, ξυπνούσες τον κόσμο. Χωρίς σταματημό. Και τότε κατάλαβα σε τι διαφέρεις απ΄ όλους εμάς: είσαι ακατάβλητος! Είσαι αυτός που δεν κουράζεται ποτέ. Πάντα στη δουλειά. Και να η μέρα! Και να η νύχτα! Και να η άνοιξη! Και να ο χειμώνας! Και να η Πέγκι! Και να ο Όσκαρ! Και να η θεία Ροζ! Τι υγεία!

Κατάλαβα ότι ήσουν εδώ, ότι μου έλεγες το μυστικό σου: Κοίτα τον κόσμο σαν να ΄ταν η πρώτη φορά.

Ε λοιπόν την ακολούθησα τη συμβουλή σου: Σαν να ΄ταν η πρώτη φορά. Κοίταζα το φως, τα χρώματα, τα δέντρα, τα πουλιά, τα ζώα. Ένιωθα τον αέρα να περνάει μέσα από τα ρουθούνια μου, να εισπνέω. Άκουγα τις φωνές που έρχονταν από το διάδρομο σαν απ΄το θόλο μιας εκκλησίας. Ζούσα. Ριγούσα από χαρά. Η ευτυχία της ύπαρξης. Ήμουν μαγεμένος.

Σ΄ευχαριστώ, Θεέ, που το ΄κανες αυτό για χάρη μου. Αισθανόμουν ότι με είχες πάρει από το χέρι και με οδηγούσες στην καρδιά του μυστηρίου για ν΄ αντικρίσω το μυστήριο. Ευχαριστώ.

Τα λέμε. Φιλάκια, Όσκαρ.

Από το βιβλίο «Αγαπητέ Θεέ» του Έρικ Εμανουέλ Σμιτ (Εκδόσεις ΟΠΕΡΑ)

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ!

Ετήσιο Μνημόσυνο τελέστηκε την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009 στο ναό μας, για την ανάπαυση της ψυχής του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ!!!

ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ

ΕΛΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΧΟΡΩΔΙΑ

(ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ)

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2009

ΣΤΙΣ 6.00 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΝΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.

ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!!!